Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010


 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜA
                                                                                                                       
Αρχισε  στις 29 Νοεμβρίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 2010 η συνάντηση 194 εκπροσώπων κρατών, για την 16η Διάσκεψη για του Κλίμα του ΟΗΕ, στη λουτρόπολη Κανκούν του Μεξικού.

Στόχος της διάσκεψης είναι η συμφωνία σε κάποια μέτρα που παραμένουν ακόμη αμφισβητούμενα. Αυτά είναι η ίδρυση ενός “πράσινου Ταμείου”, στο οποίο να καταθέτουν οι βιομηχανικές χώρες 100 δισεκατομμύρια δολλάρια το χρόνο, για βοήθεια προς τις φτωχότερες χώρες για την “προσαρμογή” τους στην κλιματική αλλαγή , για καλύτερη πρόσβαση στις οικολογικές τεχνολογίες και για τη σωτηρία των τροπικών δασών.

Εξίσου αμφιλεγόμενα είναι τα κέντρικά σημεία μιας Συμφωνίας για το Κλίμα :  Πόσο γρήγορα και δραστικά θα είναι τα μέτρα περιορισμού των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των βιομηχανικών χωρών ; Πότε θα ακολουθήσουν οι αναπτυσσόμενες χώρες ; Τη νομική μορφή θα έχει  μια νέα διακρατική συμφωνία ; Θα αποτελέσει συνέχεια του Κυότο ή θα πρόκειται για μια νέα συμφωνία ;

Η νέα πρόεδρος της Διάσκεψης, η Χριστιάννα Φιγκουέρες, προσπαθεί να δείχνει αισιόδοξη και ελπίζει να πετύχει κάποιες συμφωνίες σε διαδικαστικά ερωτήματα  απο τα οποία θα μπορούσε αργότερα να προκύψει μια τελική συμφωνία. Υπάρχουν κάποια θέματα όπως είναι η προστασία των τροπικών δασών, η χρηματοδότηση των φτωχών κρατών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η καλύτερη πρόσβαση τους σε νέες τεχνολογίες στα οποία όλοι συμφωνούν ήδη απο την περυσινή αποτυχημένη διάσκεψη της Κοπεγχάγης.

Απο τότε έχουν γίνει κάποια ενδιαφέροντα βήματα. Εβδομήντα εφτά χώρες μαζί και η Κίνα έχουν δημιουργήσει ένα πιό διαλλακτικό μέτωπο. Οι νησιωτικές χώρες  αντιδρούν  στην γεωπολιτική της Κίνας και της Ινδίας που καθυστερούν τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία του κλίματος και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη αυτών των κρατών. Εχει δημιουργηθεί και ένα αλλο νέο μέτωπο χωρών που κινδυνεύουν απο κατολισθήσεις απο το λιώσιμο των παγετώνων.

Υπάρχουν και άλλα ομαδοποιήσεις, που έχουν συγκροτήσει μια συμμαχία 27 αναπτυσσόμενων και βιομηχανικών χωρών που επιθυμούν να προχωρήσουν τα νέα μέτρα για το κλίμα. Σ’αυτές ανήκουν το Μεξικό, η Κολομβία, η Ινδονησία, οι Μαλβίδες νήσοι, το Μπαγκλαντές, η Γεμανία και η Ευρωπαϊκή Ενωση !

Υπάρχει και μια νέα συνεργασία  ανάμεσα στη Βραζιλία, τη Νότια Αφρική, την Ινδία και την Κίνα  που διαπίστωσαν οτι το “φρενάρισμα” των διαδικασιών δεν βοηθάει. Ψηφίζουν οργανωμένα  και σκοπεύουν να παίξουν καθοριστικό ρόλο  στη διεθνή πολιτική για το κλίμα, σε διεθνείς οργανισμούς , και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Υπάρχουν και κάποιες θετικές ενδείξεις. Η Ευρ. Ενωση συζητάει το ενδεχόμενο να αυξησει στο 30% τη μείωση των εκπομπών της μέχρι το 2020,η Βραζιλία αποφάσισε να αντιμετωπίσει πιό σοβαρά την προστασία των δασών του Αμαζονίου, η Ν. Αφρική θέλει, με γερμανική βοήθεια, να αυξήσει τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας απο το 1 στο 20%. Η Κίνα αποφάσισε στο νέο πενταετές πρόγραμμά της να προωθήσει την επέκταση της ενεργειακής αποτελεσματικότητας και την χρήση των ΑΠΕ. Ακόμη και η Β. Αμερική θα επιχειρήσει, μέσω της κρατικής Εταιρείας Προστασίας του πςεριβάλλοντος, να ρυθμίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, με το επιχείρημα οτι βλάπτουν τη δημόσια υγεία.

Η αντιμετώπιση του πρόβληματος  της αποσταθεροποίησης του κλίματος είναι κατεπείγουσα. Για τη σοβαρότητα του προβλήματος δεν μιλούν μόνο οι ειδικοί επιστήμονες αλλά αποτελεί καθημερινό βίωμα των πολιτών του Βορρά και του Νότου. Μια διεθνής εταιρεία,  στο Παρίσι, σχετική με προβλήματα ενέργειας υπολόγισε οτι μόνο η καθυστέρηση απο τον περασμένο Δεκέμβρη, στη διάσκεψη της Κοπεγχάγης, ακρίβηνε τη λήψη μέτρων, σε παγκόσμια κλίμακα, κατά ένα δισ. δολλάρια !

Οι πολιτικές φιλοδοξίες χωρών όπως είναι το Μεξικό, που φιλοξενεί τη διάσκεψη του ΟΗΕ, πιέζουν για μεγαλύτερη επιτυχία  στην Κανκούν. Ο επόμενος οικοδεσπότης της διάσκεψης, το 2002, θα είναι η Ν. Αφρική. Το 2012 θα έχουμε την επέτειο της εικοσαετίας απο την διάσκεψη του Ρίο, στη Βραζιλία που φιλοδοξεί να ανακοινώσει επιτυχίες  στην περιβαλλοντική και αναπτυξιακή πολιτική.

Ο ίδιος ο ΟΗΕ αναβαθμίζει το πρόβλημα του κλίματος κάνοντάς το θέμα συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας ! Τα νέα μέλη του Συμβουλίου ασφαλείας  η Γερμανία και οι νησιωτικές χώρες   επιθυμούν αν πιέσουν για σχετικές συζητήσεις/αποφάσεις  υποστηριζόμενες  απο την Κολομβία  τη Βραζιλία,την Ν.αφρική, την Ινδία  και την Κίνα. Εννοείται οτι το πρόβλημα θα είναι η θέση των ΗΠΑ, με τον πρόεδρο Ομπάμα ανίσχυρο και στην Βουλή των Αντοπροσώπων και στη Γερουσία, όπου η μείωση της δύναμης του εμποδίζουν κάθε σκέψη για επικύρωαη του νομοσχεδίου για την ενέργεια και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής..Εννοείται οτι και η Κίνα, με πρόφαση τη στάση της Αμερικής αρνείται κάθε είδους νομικά δεσμευτικής διεθνούς σύνφωνίας, που θα σήμαινε και σχετικό έλεγχο των ετήσιων εκπομπών.

Ολα δείχουν οτι οι διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αποσταθεροποίησης θα είναι δύσκολες και χρονοβόρες. Ομως ο χρόνος πιέζει. Η κλιματική αλλαγή είναι ήδη παρούσα και η ανθρωπότητα, με τις ανίκανες ελίτ που παίρνουν τις αποφάσεις, να εξακολουθούν να προτιμούν τα βραχυπρόθεσμα κέρδη τους απο το μέλλον του πλανήτη, που προοιωνίζεται ζοφερό. Τα κινήματα ενεργών πολιτών αγωνίζονται σε πλανητική κλίμακα απαιτώντας «να αλλάξουμε την πόλιτική και όχι το κλίμα». Κι εδώ θα χρειαστούν ακόμη  μεγάλες συντονισμένες και αγωνίστηκες προσπάθειες σε τοπική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα.          Μια νέα Διεθνής για το κλίμα φαίνεται αναπόφευκτη, και απαραίτητη. Να ενα νέο «πεδίο δόξης»/δράσης λαμπρό, για τους αριστερούς που θέλουν να ξεπεράσουν τις αναχρονιστικές αναστολές του οικονομισμού, του παραγωγισμού και της ιδεολογίας της προόδου με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνικής.... Γιατί υπάρχει μια τεράστια αναντιστοιχία ανάμεσα στα επιστημονικά επιτεύγματα και την αξιοποίηση τους για το καλό της ανθρωπότητας, που απαιτεί για το γεφύρωμά της νέες θεωρητικές και πολιτικές επεξεργασίες για την οργάνωση της κοινωνίας και  της οικονομίας για ένα μέλλον, στο μικρό και εύθραυστο πλανήτη μας, που να είναι βιώσιμο και αξιοβίωτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου