Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012


ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
«Οι υπαγορεύσεις λιτότητας της ΕΕ σπρώχνουν την Ελλάδα στην καταστροφή» τονίζει η γερμανική εφημερίδα.
ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
26
εκτύπωση  

«Ειδήσεις από μια διχασμένη Ευρώπη: Η Γερμανία αυξάνει για πρώτη φορά τις εξαγωγές της στο ένα τρις. ευρώ. Η οικονομία ανθεί, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, η ανεργία μειώνεται...Γερμανία: μία νήσος των μακάρων.
 Αντίθετα η Ελλάδα: μια χώρα στο χείλος του γκρεμού και σε αναταραχή. Η μεταβατική κυβέρνηση αποφασίζει ένα νέο πακέτο δραστικών μέτρων υπό την πίεση της τρόικας. Οι μισθοί πρέπει να μειωθούν κατά 20 με 30%. Μέχρι το 2015 πρέπει να απολυθούν από το Δημόσιο 150.000 άτομα. Η οικονομία συρρικνώνεται, φέτος μάλιστα ίσως και κατά 8% και πλέον. Η χώρα παραμένει αμετάβλητα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας».
Με την αντίθεση αυτή αρχίζει το άρθρο της γερμανικής ηλεκτρονικής εφημερίδας που εκτιμά  ως την καλύτερη λύση για την κρίση στην ελληνική οικονομία την αλληλεγγύη, το κούρεμα του χρέους αλλά και ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης.
Και συνεχίζει το άρθρο: 
«Κι όμως, το δεύτερο πακέτο βοήθειας της ΕΕ συνολικού ύψους 130 δις. ευρώ, παρακρατείται. Οι Υπ. Οικονομικών της Ευρωζώνης αμφιβάλλουν ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου και τα κόμματα που τη στηρίζουν θα εφαρμόσουν πράγματι τα εξαγγελθέντα μέτρα λιτότητας. Και δικαίως. Γιατί οι ήδη αποφασισθείσες περικοπές δεν αποδίδουν, επειδή απλώς καθιστούν τα προβλήματα οξύτερα. Και επειδή οι αντιδράσεις των Ελλήνων για το πρόγραμμα φτωχοποίησής τους, αλλά και την κηδεμονία της χώρας τους είναι ευνόητα μεγάλες.
 Είναι αυτή προοπτική μιας ενωμένης Ευρώπης; Μια χώρα κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού και της δημοκρατίας, που πρακτικά μεταβάλλεται σε προτεκτοράτο των Βρυξελλών, χωρίς ελπίδα βελτίωσης. Μια ήπειρος, που διχάζεται όλο και περισσότερο ανάμεσα σε έναν ευημερούντα Βορρά και σε έναν Νότο σε έσχατη ανάγκη, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν πώς θα πληρώσουν το ψωμί της ημέρας. Ενώ στη Γερμανία ο κυβερνητικός συνασπισμός σκέπτεται σοβαρά να μειώσει τους φόρους εν μέσω της πλέον σοβαρής οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών.
 Όμως, όσα συμβαίνουν γύρω μας σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Και μόνο για τον λόγο ότι αρχίζει να εξαπλώνεται ένας επικίνδυνος πολιτικός ριζοσπαστισμός και μια επιστροφή στον εθνικισμό, όπως θα φανεί στις επικείμενες πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα.
 Θα πρέπει επίσης να ανησυχούμε, γιατί αυτή η ολέθρια, ουσιαστικά προωθούμενη από τη γερμανική κυβέρνηση , εξέλιξη απειλεί το δικό μας μοντέλο επιτυχίας: Η γερμανική οικονομία ανθεί, επειδή οι επιχειρήσεις μας κλείνουν δουλειές και αποκομίζουν κέρδη εις βάρος των πιο αδύναμων χωρών. Επειδή εκεί οι μισθοί είναι (ακόμα) πολύ υψηλοί σε σχέση με την πολύ πιο αδύναμη παραγωγικότητα, ενώ ταυτόχρονα, λόγω της τεράστιας πίεσης για λιτότητα, η εσωτερική ζήτηση μειώνεται...
 Στη νότιο Ευρώπη, και όχι μόνο στην Ελλάδα, επικρατεί μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα, που στρέφεται κυρίως κατά της Γερμανίας. Σχεδόν 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, η Γερμανία δίνει την εντύπωση μιας εχθρικής δύναμης. Υπάρχουν ήδη φωνές για ριζοσπαστικές κινήσεις κατά του ετεροκαθορισμού από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.
 Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτή η Ευρώπη, στην οποία θέλουμε να ζούμε. Μια Ευρώπη, στην οποία οι τράπεζες και τα Hedgefonds θα καθορίζουν ποιες χώρες πρέπει να επιβιώσουν και ποιες όχι.
 Το τίμημα της πολιτικής της λιτότητας, που ασκούν κατά κόρον οι παράγοντες των χρηματαγορών και η Μέρκελ, είναι η αφολοκλήρωση της Ευρώπης. Και μια μακράς διάρκειας ύφεση, που κάποια στιγμή θα πλήξει και τη Γερμανία, επειδή ακριβώς δεν ζούμε σε μία νήσο των μακάρων.
 Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, ένα κούρεμα όλου του χρέους της και ένα πρόγραμμα ανσυγκρότησης αντί για συνεχώς νέα πακέτα λιτότητας και βοήθειας. Για να έχει μια ευκαιρία η χώρα να ξανασταθεί στα πόδια της μετά από 10 ή 20 χρόνια και να ξαναγίνει ισότιμο μέλος της ΕΕ...Χρειαζόμαστε την Ελλάδα – ως παράδειγμα του ότι η Ευρώπη αυτοκαθορίζεται.»


ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
«Οι υπαγορεύσεις λιτότητας της ΕΕ σπρώχνουν την Ελλάδα στην καταστροφή» τονίζει η γερμανική εφημερίδα.
ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
26
εκτύπωση  

«Ειδήσεις από μια διχασμένη Ευρώπη: Η Γερμανία αυξάνει για πρώτη φορά τις εξαγωγές της στο ένα τρις. ευρώ. Η οικονομία ανθεί, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, η ανεργία μειώνεται...Γερμανία: μία νήσος των μακάρων.
 Αντίθετα η Ελλάδα: μια χώρα στο χείλος του γκρεμού και σε αναταραχή. Η μεταβατική κυβέρνηση αποφασίζει ένα νέο πακέτο δραστικών μέτρων υπό την πίεση της τρόικας. Οι μισθοί πρέπει να μειωθούν κατά 20 με 30%. Μέχρι το 2015 πρέπει να απολυθούν από το Δημόσιο 150.000 άτομα. Η οικονομία συρρικνώνεται, φέτος μάλιστα ίσως και κατά 8% και πλέον. Η χώρα παραμένει αμετάβλητα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας».
Με την αντίθεση αυτή αρχίζει το άρθρο της γερμανικής ηλεκτρονικής εφημερίδας που εκτιμά  ως την καλύτερη λύση για την κρίση στην ελληνική οικονομία την αλληλεγγύη, το κούρεμα του χρέους αλλά και ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης.
Και συνεχίζει το άρθρο: 
«Κι όμως, το δεύτερο πακέτο βοήθειας της ΕΕ συνολικού ύψους 130 δις. ευρώ, παρακρατείται. Οι Υπ. Οικονομικών της Ευρωζώνης αμφιβάλλουν ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου και τα κόμματα που τη στηρίζουν θα εφαρμόσουν πράγματι τα εξαγγελθέντα μέτρα λιτότητας. Και δικαίως. Γιατί οι ήδη αποφασισθείσες περικοπές δεν αποδίδουν, επειδή απλώς καθιστούν τα προβλήματα οξύτερα. Και επειδή οι αντιδράσεις των Ελλήνων για το πρόγραμμα φτωχοποίησής τους, αλλά και την κηδεμονία της χώρας τους είναι ευνόητα μεγάλες.
 Είναι αυτή προοπτική μιας ενωμένης Ευρώπης; Μια χώρα κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού και της δημοκρατίας, που πρακτικά μεταβάλλεται σε προτεκτοράτο των Βρυξελλών, χωρίς ελπίδα βελτίωσης. Μια ήπειρος, που διχάζεται όλο και περισσότερο ανάμεσα σε έναν ευημερούντα Βορρά και σε έναν Νότο σε έσχατη ανάγκη, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν πώς θα πληρώσουν το ψωμί της ημέρας. Ενώ στη Γερμανία ο κυβερνητικός συνασπισμός σκέπτεται σοβαρά να μειώσει τους φόρους εν μέσω της πλέον σοβαρής οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών.
 Όμως, όσα συμβαίνουν γύρω μας σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Και μόνο για τον λόγο ότι αρχίζει να εξαπλώνεται ένας επικίνδυνος πολιτικός ριζοσπαστισμός και μια επιστροφή στον εθνικισμό, όπως θα φανεί στις επικείμενες πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα.
 Θα πρέπει επίσης να ανησυχούμε, γιατί αυτή η ολέθρια, ουσιαστικά προωθούμενη από τη γερμανική κυβέρνηση , εξέλιξη απειλεί το δικό μας μοντέλο επιτυχίας: Η γερμανική οικονομία ανθεί, επειδή οι επιχειρήσεις μας κλείνουν δουλειές και αποκομίζουν κέρδη εις βάρος των πιο αδύναμων χωρών. Επειδή εκεί οι μισθοί είναι (ακόμα) πολύ υψηλοί σε σχέση με την πολύ πιο αδύναμη παραγωγικότητα, ενώ ταυτόχρονα, λόγω της τεράστιας πίεσης για λιτότητα, η εσωτερική ζήτηση μειώνεται...
 Στη νότιο Ευρώπη, και όχι μόνο στην Ελλάδα, επικρατεί μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα, που στρέφεται κυρίως κατά της Γερμανίας. Σχεδόν 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, η Γερμανία δίνει την εντύπωση μιας εχθρικής δύναμης. Υπάρχουν ήδη φωνές για ριζοσπαστικές κινήσεις κατά του ετεροκαθορισμού από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.
 Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτή η Ευρώπη, στην οποία θέλουμε να ζούμε. Μια Ευρώπη, στην οποία οι τράπεζες και τα Hedgefonds θα καθορίζουν ποιες χώρες πρέπει να επιβιώσουν και ποιες όχι.
 Το τίμημα της πολιτικής της λιτότητας, που ασκούν κατά κόρον οι παράγοντες των χρηματαγορών και η Μέρκελ, είναι η αφολοκλήρωση της Ευρώπης. Και μια μακράς διάρκειας ύφεση, που κάποια στιγμή θα πλήξει και τη Γερμανία, επειδή ακριβώς δεν ζούμε σε μία νήσο των μακάρων.
 Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, ένα κούρεμα όλου του χρέους της και ένα πρόγραμμα ανσυγκρότησης αντί για συνεχώς νέα πακέτα λιτότητας και βοήθειας. Για να έχει μια ευκαιρία η χώρα να ξανασταθεί στα πόδια της μετά από 10 ή 20 χρόνια και να ξαναγίνει ισότιμο μέλος της ΕΕ...Χρειαζόμαστε την Ελλάδα – ως παράδειγμα του ότι η Ευρώπη αυτοκαθορίζεται.»


ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
«Οι υπαγορεύσεις λιτότητας της ΕΕ σπρώχνουν την Ελλάδα στην καταστροφή» τονίζει η γερμανική εφημερίδα.
ZEIT- Online: «Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες!»
26
εκτύπωση  

«Ειδήσεις από μια διχασμένη Ευρώπη: Η Γερμανία αυξάνει για πρώτη φορά τις εξαγωγές της στο ένα τρις. ευρώ. Η οικονομία ανθεί, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, η ανεργία μειώνεται...Γερμανία: μία νήσος των μακάρων.
 Αντίθετα η Ελλάδα: μια χώρα στο χείλος του γκρεμού και σε αναταραχή. Η μεταβατική κυβέρνηση αποφασίζει ένα νέο πακέτο δραστικών μέτρων υπό την πίεση της τρόικας. Οι μισθοί πρέπει να μειωθούν κατά 20 με 30%. Μέχρι το 2015 πρέπει να απολυθούν από το Δημόσιο 150.000 άτομα. Η οικονομία συρρικνώνεται, φέτος μάλιστα ίσως και κατά 8% και πλέον. Η χώρα παραμένει αμετάβλητα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας».
Με την αντίθεση αυτή αρχίζει το άρθρο της γερμανικής ηλεκτρονικής εφημερίδας που εκτιμά  ως την καλύτερη λύση για την κρίση στην ελληνική οικονομία την αλληλεγγύη, το κούρεμα του χρέους αλλά και ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης.
Και συνεχίζει το άρθρο: 
«Κι όμως, το δεύτερο πακέτο βοήθειας της ΕΕ συνολικού ύψους 130 δις. ευρώ, παρακρατείται. Οι Υπ. Οικονομικών της Ευρωζώνης αμφιβάλλουν ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου και τα κόμματα που τη στηρίζουν θα εφαρμόσουν πράγματι τα εξαγγελθέντα μέτρα λιτότητας. Και δικαίως. Γιατί οι ήδη αποφασισθείσες περικοπές δεν αποδίδουν, επειδή απλώς καθιστούν τα προβλήματα οξύτερα. Και επειδή οι αντιδράσεις των Ελλήνων για το πρόγραμμα φτωχοποίησής τους, αλλά και την κηδεμονία της χώρας τους είναι ευνόητα μεγάλες.
 Είναι αυτή προοπτική μιας ενωμένης Ευρώπης; Μια χώρα κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού και της δημοκρατίας, που πρακτικά μεταβάλλεται σε προτεκτοράτο των Βρυξελλών, χωρίς ελπίδα βελτίωσης. Μια ήπειρος, που διχάζεται όλο και περισσότερο ανάμεσα σε έναν ευημερούντα Βορρά και σε έναν Νότο σε έσχατη ανάγκη, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν πώς θα πληρώσουν το ψωμί της ημέρας. Ενώ στη Γερμανία ο κυβερνητικός συνασπισμός σκέπτεται σοβαρά να μειώσει τους φόρους εν μέσω της πλέον σοβαρής οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών.
 Όμως, όσα συμβαίνουν γύρω μας σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Και μόνο για τον λόγο ότι αρχίζει να εξαπλώνεται ένας επικίνδυνος πολιτικός ριζοσπαστισμός και μια επιστροφή στον εθνικισμό, όπως θα φανεί στις επικείμενες πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα.
 Θα πρέπει επίσης να ανησυχούμε, γιατί αυτή η ολέθρια, ουσιαστικά προωθούμενη από τη γερμανική κυβέρνηση , εξέλιξη απειλεί το δικό μας μοντέλο επιτυχίας: Η γερμανική οικονομία ανθεί, επειδή οι επιχειρήσεις μας κλείνουν δουλειές και αποκομίζουν κέρδη εις βάρος των πιο αδύναμων χωρών. Επειδή εκεί οι μισθοί είναι (ακόμα) πολύ υψηλοί σε σχέση με την πολύ πιο αδύναμη παραγωγικότητα, ενώ ταυτόχρονα, λόγω της τεράστιας πίεσης για λιτότητα, η εσωτερική ζήτηση μειώνεται...
 Στη νότιο Ευρώπη, και όχι μόνο στην Ελλάδα, επικρατεί μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα, που στρέφεται κυρίως κατά της Γερμανίας. Σχεδόν 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, η Γερμανία δίνει την εντύπωση μιας εχθρικής δύναμης. Υπάρχουν ήδη φωνές για ριζοσπαστικές κινήσεις κατά του ετεροκαθορισμού από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.
 Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτή η Ευρώπη, στην οποία θέλουμε να ζούμε. Μια Ευρώπη, στην οποία οι τράπεζες και τα Hedgefonds θα καθορίζουν ποιες χώρες πρέπει να επιβιώσουν και ποιες όχι.
 Το τίμημα της πολιτικής της λιτότητας, που ασκούν κατά κόρον οι παράγοντες των χρηματαγορών και η Μέρκελ, είναι η αφολοκλήρωση της Ευρώπης. Και μια μακράς διάρκειας ύφεση, που κάποια στιγμή θα πλήξει και τη Γερμανία, επειδή ακριβώς δεν ζούμε σε μία νήσο των μακάρων.
 Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, ένα κούρεμα όλου του χρέους της και ένα πρόγραμμα ανσυγκρότησης αντί για συνεχώς νέα πακέτα λιτότητας και βοήθειας. Για να έχει μια ευκαιρία η χώρα να ξανασταθεί στα πόδια της μετά από 10 ή 20 χρόνια και να ξαναγίνει ισότιμο μέλος της ΕΕ...Χρειαζόμαστε την Ελλάδα – ως παράδειγμα του ότι η Ευρώπη αυτοκαθορίζεται.»

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012


Χάγη και βρετανικό δίκαιο
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/02/2012
Η απόφαση του Διεθνους Δικαστηρίου της Χάγης την περασμένη Παρασκευή είναι εξόχως διδακτική και, παρά το γεγονός ότι ήταν απογοητευτική για τους κατοίκους του μαρτυρικού Διστόμου, καθόλου δεν αποτελεί ταφόπλακα των διεκδικήσεων προς τη Γερμανία. Το δικαστήριο, υπό το βάρος των διεθνών συσχετισμών και αναλογιζόμενο ότι ανοίγει μια κερκόπορτα επικίνδυνη, αποφάσισε να στηρίξει την ετεροδικία, να μην επιτρέπεται δηλαδή να άγεται ένα κράτος ενώπιον δικαστηρίων άλλου κράτους, όπως ήταν το κοινό αίτημα Ελλήνων και Ιταλών. Διότι, σου λέει, δεν θα επιτρέψουμε π.χ. στον πάσα έναν Πακιστανό που πέρασε από το Γκουαντάναμο να πάει στο ειρηνοδικείο της Πεσαβάρ και να κάνει αναγκαστική εκτέλεση στην αμερικανική πρεσβεία στο Ισλαμαμπάντ. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά αναγνωρίζεται ετεροδικία σε υπόθεση που αφορά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σίγουρα θα έκανε διάφορα καθάρματα να αισθανθούν πιο ασφαλή.
Η απόφαση αυτή όμως δεν αφορά ούτε άλλες αξιώσεις ιδιωτών κατά της Γερμανίας ούτε αποτελεί παραγραφή των κριμάτων και των βαρών που ουδέποτε τακτοποίησε η φίλη και εταίρος χώρα. Το θέμα των αποζημιώσεων για τις καταστροφές που επέφερε η ναζιστική κατοχή στην Ελλάδα και το αναγκαστικό δάνειο παραμένουν σε εκκρεμότητα μέχρις ότου κάποια ελληνική κυβέρνηση τα θέσει. Και τότε θα διαπιστώσουμε ότι η Γερμανία είναι πιθανό να έχει αισθητά λιγότερους φίλους και υποστηρικτές απ' όσους φανταζόμαστε ή εμφανίζεται να έχει. Να θυμόμαστε όμως ότι και το γεγονός ότι οι κάτοικοι του Διστόμου αναγκάστηκαν να πάνε στην Ιταλία για να βρουν το δίκιο τους οφείλεται στην πολιτική απόφαση των κυβερνήσεων Σημίτη να μην επιτρέψει να μπει χέρι στα περιουσιακά στοιχεία του γερμανικού Δημοσίου, παρ' ότι υπήρχε απόφαση του Αρείου Πάγου. Να θυμόμαστε επίσης ότι συμπαραστάτες στο ελληνοϊταλικό αίτημα στάθηκαν και στέκονται Γερμανοί αντιφασίστες νομικοί.
Ταυτόχρονα όμως η απόφαση για την ετεροδικία εμπεριέχει ένα επιχείρημα για την ελληνική πλευρά και τονίζει μια εξοργιστική αντίφαση: Από τη μία πλευρά δεν μπορεί ένας Έλληνας ή Ιταλός ή Γερμανός ιδιώτης να πάει στα δικαστήρια της χώρας του μια άλλη χώρα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και από την άλλη η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται να μπορεί ο κάθε ιδιώτης πιστωτής να την τραβάει στα αγγλικά δικαστήρια και σε κατασχέσεις όχι για να ξεπληρωθεί αίμα, αλλά δάνεια...

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012


ΑΙΣΧΟΣ! ΥΠΕΡ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ Η ΧΑΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ!

E-mailΕκτύπωσηPDF
ΩΡΑ ΝΑ ΕΞΕΓΕΡΘΟΥΜΕ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!
Για άλλη μια φορά το Διεθνές Δικαστήριο τηςΧάγης επιβεβαίωσε το «στημένο» και βρώμικο ρόλο του.
Αλλά τι να κάνει η Χάγη όταν είχε προηγηθεί ηπολιτική και δικαστική Ελλάδα, η οποία είχεπεριφρονήσει το δίκιο των θυμάτων της Ναζιστικής θηριωδίας και τα καταδίκασε για δεύτερη φορά!
Η Ιταλία παρέβη τις υποχρεώσεις της απέναντι στη Γερμανία (!) επιτρέποντας τη διεξαγωγή δικαστικών διαδικασιών με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεων από το Βερολίνο προς τα θύματα ναζιστικών εγκλημάτων, αναφέρεται στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.
«Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος» ανακοίνωσε ο δικαστής Χισάσι Οουάντα, κατά την ανάγνωση της απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη.
Αναλυτικά το ρεπορτάζ:
Τα ιταλικά δικαστήρια δεν σεβάστηκαν την ετεροδικία της Γερμανίας, ανακοίνωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την προσφυγή της Γερμανίας κατά της Ιταλίας σχετικά με τις αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων που επιδίκασαν αποζημιώσεις σε θύματα των ναζιστικών στρατευμάτων κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπόθεση που σχετίζεται και με τις ελληνικές διεκδικήσεις για τα θύματα του Διστόμου.
«Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος», ανακοίνωσε ο δικαστής Χισάσι Οουάντα, κατά την ανάγνωση της απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη.
Συγκεκριμένα, με ψήφους 12 - 3, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιταλική Δημοκρατία παραβίασε την υποχρέωση σεβασμού της ασυλίας που απολαμβάνει, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ηΟμοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επιτρέποντας την επιδίκαση αγωγών σε βάρος της, οι οποίες βασίζονταν σε παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Γερμανικό Ράιχ την περίοδο μεταξύ 1943 και 1945.
Επίσης, με ψήφους 14 - 1, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιταλική Δημοκρατία παραβίασε την υποχρέωση σεβασμού της ασυλίας που απολαμβάνει, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η Γερμανία,αποφασίζοντας ότι είναι εκτελεστέες στην Ιταλία αποφάσεις ελληνικών δικαστηρίων για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Γερμανικό Ράιχ στην Ελλάδα.
Σε δηλώσεις του για την απόφαση της Χάγης, ο γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής, δικηγόρος, Μιλτιάδης Σφουντούρης, εκτίμησε πως είναι αρνητική σε όλα της τα σημεία. «Υπάρχει ένας δικονομικός κανόνας ότι τα εγκλήματα έγιναν, τα δικαιώματα υπάρχουν, αλλά θα πρέπει να τα διεκδικήσουν κράτη. Δηλαδή διάδικοι και διεκδικητές πρέπει να είναι μόνο κράτη», εξήγησε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και πλέον πρόσθεσε, αυτό που πρέπει να γίνει είναι πιεστούν τα κράτη και να καταθέσουν προσφυγές, ώστε να διεκδικήσουν τις αποζημιώσεις από τη Γερμανία για τις θηριωδίες που έγιναν κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.
Το θετικό για την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζει ο κ. Σφουντούρης, είναι η κίνηση των 28 βουλευτών, που υπέβαλαν αίτημα προκειμένου να συζητηθεί στη Βουλή το θέμα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων.
Ένα άλλο σημείο, σύμφωνα με τον κ. Σφουντούρη, είναι αυτό που αφορά τα θύματα στο Δίστομο, και το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί, καθώς, όπως σημειώνει, «είναι άλλο να μην μπορείς να βρεις το δικαστή που θα δικάσει την υπόθεσή σου και άλλο να μην εφαρμόζεται μία δικαστική απόφαση».

Δήλωση του Κώστα Ήσυχου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΝ,
σχετικά με τη σημερινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης  για τις αποζημιώσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 

Η ριζοσπαστική αριστερά επισημαίνει το τεράστιο διαχρονικό «έγκλημα» της μεταπολεμικής πολιτειακής τάξης της χώρας μας να μην διεκδικηθούν: α) οι αποζημιώσεις από τη Γερμανία για τις θηριωδίες που έγιναν κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, β) το περίφημο κατοχικό δάνειο. Η πρωτοβουλία ανεξάρτητων βουλευτών, βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτών άλλων κομμάτων, 28 στο σύνολό τους  να συζητηθεί και να αποφασιστεί από το ελληνικό κοινοβούλιο η ελληνική πολιτεία να κινηθεί διεθνώς με όλα τα νομικά και πολιτικά μέσα που διαθέτει, προκειμένου να αποζημιωθούν τα θύματα και η χώρα για τις ναζιστικές θηριωδίες και το κατοχικό δάνειο είναι επιβεβλημένη ιστορική επιταγή.
 Μπορεί το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να έχει αρνητική απόφαση επικαλούμενο νομικοτεχνικές πτυχές. Κανένα Διεθνές Δικαστήριο δεν μπορεί να αρνηθεί την αντιναζιστική και αντιφασιστική ιστορία κανενός λαού, συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού. Θα εμμείνουμε και θα επιμείνουμε στην αποκατάσταση της αλήθειας και της ιστορίας μας.
ΚΚΕ: Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΥΡΩΛΑΓΝΩΝ
 
«Με αφορμή την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης για το Δίστομο, ο λαός πρέπει να αξιολογήσει πόσο σοβαρές είναι οι θέσεις των διάφορων ευρωλάγνων, θεσμολάγνων και ευρωαριστερών που συνεχώς μιλούν για αξιοποίηση του διεθνούς δικαίου, του ευρωπαϊκού κεκτημένου», σχολιάζει το ΚΚΕ και συμπληρώνει: «Το δίκιο του ο λαός μπορεί να το κατακτήσει μόνο σε εναντίωση με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς, με την πάλη για την ανατροπή τους».
Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών: Νέα επίδειξη ισχύος των «νεοχιτλερικών» μέσω Χάγης
Την οργή του απέναντι στη νέα επίδειξη ισχύος των «νεοχιτλερικών», δια του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, εκφράζει το Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών ζητώντας να πληρώσει η Γερμανία όσα οφείλει στην Ελλάδα.
«Ο ελληνικός λαός γνωρίζει τους ενόχους της εγκληματικής αδιαφορίας, να εγερθούν έγκαιρα οι απαιτήσεις αποζημιώσεων από τη Γερμανία, για τα όσα υπέστη η χώρα μας την περίοδο της Κατοχής, από τα χιτλερικά στρατεύματα και τα εγκλήματα των Γερμανών κατακτητών. Δεν θα πάψουμε, να αγωνιζόμαστε για αυτά, ως και τη θεσμική δικαίωση», διαμηνύει το Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών και καταλήγοντας υπογραμμίζει:
«Η υπόθεση δεν κλείνει για μας τους Έλληνες και συνιστά τη μία μόνο πτυχή διεκδίκησης του συνόλου των πολεμικών αποζημιώσεων, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα».
Το ιστορικό της υπόθεσης
Το Βερολίνο είχε προσφύγει στη Χάγη επιδιώκοντας την καταδίκη της Ιταλίας, με το επιχείρημα ότι τα ιταλικά δικαστήρια δεν σεβάστηκαν την ετεροδικία -δικαστική ασυλία- της Γερμανίας όταν έκριναν υπέρ της καταβολής αποζημιώσεων προς τους συγγενείς θυμάτων του ναζισμού στην Ευρώπη.
Η ιταλική πλευρά ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ετεροδικία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και ότι η ετεροδικία μπορεί να υφίσταται μόνο για την επίλυση διαφορών μεταξύ φιλικών κρατών.
Η Γερμανία προσέφυγε και κατά απόφασης του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, το οποίο είχε επιδικάσει αποζημιώσεις 28 εκατ. ευρώ στα θύματα του Διστόμου, που σφαγιάστηκαν από τους ναζί στις 10 Ιουνίου 1944. Την προσφυγή της Γερμνίας είχε απορρίψει ο Άρειος Πάγος το 2000.
Στη συνέχεια, η Γερμανία αρνήθηκε να καταβάλει τα ποσά της αποζημίωσης και έτσι η ελληνική πλευρά, δια του δικηγόρου Ιωάννη Σταμούλη, προχώρησε σε αναγκαστική εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα.
Ακολούθως, το γερμανικό δημόσιο άσκησε ανακοπή, η οποία έγινε δεκτή από το ελληνικό δικαστήριο.
Το 2004 ο Ιωάννης Σταμούλης επικαλούμενος Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κινεί τις διαδικασίες, για να κηρυχθεί εκτελεστή σε άλλο κράτος - μέλος της ΕΕ η ελληνική αμετάκλητη απόφαση.
Επιλέγει την Ιταλία και τον Νοέμβριο του 2008 ιταλικό δικαστήριο κηρύσσει εκτελεστή την απόφαση του Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς στη χώρα αυτή.
Ακολούθως, η Γερμανία προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με το ερώτημα αν η Ιταλία έπραξε νόμιμα αναγνωρίζοντας στους κατοίκους του Διστόμου να αποζημιωθούν από τα περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας στην Ιταλία. Η σημερινή απόφαση δικαιώνει τη Γερμανία ως προς το σκέλος της ετεροδικίας.