Κοτσαμπάμπα. Εναλλακτική διάσκεψη κορυφής για το κλίμα .

Νέο παλμό απέκτησε το παγκόσμιο εναλλακτικό κίνημα, για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής κρίσης και την απειλή της κλιματικής αποσταθεροποίησης, στην Αντισύνοδο της Βολιβίας. Περισσότερα απο 30.000 άτομα πήγαν  στην Κοτσαμπάμπα για να ανταλλάξουν ιδέες και να συντονίσουν τις δράσεις τους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στη διάρκεια της εβδομάδας που πέρασε δήλωσαν συμμετοχή 35.151 σύνεδροι, οι περισσότεροι προερχόμενοι απο την Βολιβία. Περίπου 10.000 άτομα είχαν φτάσει  απο 141 χώρες. Για τέσσερες μέρες ο χώρος του Πανεπιστημίου της Τικιπάγια, στη Βολιβία, γέμισε απο νιάτα και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Την τελική διακήρυξη την  επεξεργάστηκαν 17 ομάδες εργασίας. Στο στάδιο της Κοτσαμπάμπα ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τζάβες θα καταγγείλει την εκβιαστική πολιτική των ΗΠΑ, που απέσυρε την βοήθεια που είχε υποσχεθεί στο Εκουαντόρ, και τη Βολιβία, επειδή υποστηρίζουν ανεξάρτητες θέσεις στη ζήτημα της πολιτικής για το Κλίμα.

Χαρακτηριστική ήταν η ομάδα εργασίας του «Δικτύου για την Κλιματική Δικαιοσύνη», στην οποία συμμετείχε και το Σωματείο Αγροτών «Βία Καμπεσίνα» και άλλες ομάδες δράσης και είχε ως θέμα την οργάνωση της παγκόσμιας εβδομάδας δράσης, που θα γίνει τον Οκτώβρη.

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΕΣ ΜΕ ΝΕΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΒΙΟΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ.

Η Περιβαλλοντική Φιλοσοφία, ως κλαδος της φυσικής φιλοσοφίας των νεωτέρων χρόνων, ασχολήθηκε αρχικά  με την σχέση του ανθρώπου  με τον φυσικό κόσμο και ιδιαίτερα με τά άλλα έμβια όντα. Στη συνέχεια, στην τελευταία εικασαετία του 20^ου αιώνα,  άρχισε να διευρύνει την θεματική της  και  και τα όρια της ηθικής της περνώντας απο τον κυρίαρχο ανθρωποκεντρισμό των νεωτέρων χρόνων σε έναν βιοκεντρισμό του μη ανθρώπινου κόσμου. Η νέα της θεματική την ανάγκασε να ενσωματώσει στο κύριο σώμα της και μια Περιβαλλοντική Ηθική και να θέσει ζητήματα και προβληματισμούς  που απαιτούσαν διεπιστημονική συνεργασία και μέ άλλους κλάδους των κοινωνικών και φυσικών  επιστημών  (την ψυχολογία, την βιολογία, την κοινωνιολογία, τη νομική επιστήμη, την θεολογία και την οικονομία). H «ζήτηση» για Ηθική θα πρέπει να νοηθεί ως ζήτηση για φυσική φιλοσοφία, που ώφειλε, στις νέες συνθήκες, να απαντήσει πολλά πρακτικά ηθικοπολιτικά ζητήματα, γεγονός που είχε ως συνέπεια την αποκατάσταση της πρακτικής φιλοσοφίας, με τη μορφή της Περιβαλλοντικής φιλοσοφίας και Ηθικής.

Η Περιβαλλοντική Ηθική, ως κλάδος της πρακτικής φιλοσοφίας και ως ακαδημαϊκό πεδίο, άρχισε να διαμορφώνεται στην δεκαετία του 70 του 20^ου αιώνα,  όταν η περιβαλλοντική συζήτηση, αντιμέτωπη με τα μεγάλα προβλήματα επιβάρυνσης και καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος,   ανάγκασε τους φιλοσόφους να διαλογιστούν επάνω σε ηθικά ζητήματα και στις φιλοσοφικές πλευρές των περιβαλλοντικών προβλημάτων, δηλαδή με τις ηθικές σχέσεις των ανθρώπων με τον έμβιο και αβιοτικό κόσμο, διευρύνοντας το πεδίο της παραδοσιακής ηθικής ώστε να συμπεριλάβουν στους προβληματισμούς τους και τον μη ανθρώπινο κόσμο. Αρχικά η περιβαλλοντική Ηθική προσπάθησε  να διατυπώσει έναν κώδικα ηθικών αρχών που θα έπρεπε να διέπουν αυτές  τις σχέσεις, τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και την ευθύνη μας σε σχέση με την υπόλοιπη βιόσφαιρα.

Οι διεθνείς εξελίξεις στα ζητήματα της ενέργειας και της κλιματικής αλλαγής.

Ενώ στην Ελλάδα τώρα μόλις αρχίζει να ζωηρεύει η συζήτηση για θέματα ενέργειας και της σημασίας της για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον σε διεθνές επίπεδο οι προβληματισμοί σχετικά με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μετά την παταγώδη αποτυχία της διάσκεψης της Κοπεγχάγης, έχουν στραφεί σε διαπραγματεύσεις σχετικά με το σύστημα κατανομής και εμπορίας των ρύπων, τη χρηματική βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες και την αποδέσμευσή των βιομηχανικών χωρών απο τις υποσχέσεις που είχαν δώσει για την αντιμετώπιση της υπερθέρμασης του πλανήτη, περνώντας σε διαφορετικά ενεργειακά μοντέλλα .

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΘΥΣΙΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ

Δεν έχουν περάσει ούτε τρείς μήνες απο την καταιγιστική δημοσιότητα που είχε ο προβληματισμός για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο και ξαφνικά, μετά την παταγώδη αποτυχία της Διάσκεψης του ΟΗΕ στην Κοπεγχάγη, ένα πέπλο σιγής έχει καλύψει το θέμα ... Την ευφορία και την αισιοδοξία διαδέχτηκε απογοήτευση και επιβεβαίωση των σκεπτικιστών που περίμεναν οτι η αποτυχία ήταν αναμενόμενη .. Δεν είναι τυχαίο οτι ειχαμε το ίδιο αποτυχημένο σενάριο, που ζήσαμε απο το 1995 και στις δεκατέσσερες άλλες διασκέψεις για το κλίμα .. Μόνη σχετική εξαίρεση θα μπορούσε να θεωρηθεί η συμφωνία για το Πρωτόκολλο του Κυότο του 1997, για το οποίο επίσης χρειάστηκε να γίνουν ακόμη έξη Διασκέψεις .. μέχρι να τεθεί, σε μερική ισχύ, το 2005.

Σίγουρα ο τελικός απολογισμός όλων των πολιτικών προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής του ΟΗΕ στα τελευταία είκοσι χρόνια, μετά την περίφημη διάσκεψη της Νορβηγίας για «το κοινό μας μέλλον», είναι σίγουρα απογοητευτική .. Απο τότε οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έχουν αυξηθεί κατα 40%, τα ακραία καιρικά φαινόμενα δίνουν καθημερινά το παρόν σε ολα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη .. Μετρήσεις των καιρικών δεδομένων σε πλανητική κλίμακα δείχνουν οτι η τελευταία δεκαετία ήταν η πιο θερμή απο ποτέ! Ο Ιανουάριος του 2010 ήταν ο θερμότερος μήνας απο την εποχή που άρχισαν οι μετρήσεις της θερμοκρασίας του πλανήτη, πριν απο 131 χρόνια. Κι αυτό παρά την έντονη βαρυχειμωνιά που έζησε η Ανατολική Αμερική ..
Η βεβαιωμένη αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη συνεπάγεται και κινδύνους αυξημένους: Ο θερμός αέρας είναι σε θέση να αποθηκεύσει περισσότερο νερό, το οποιο είναι φορεάς ενέργειας .. Οσο μεγαλύτερη είναι η αποθηκευμένη ενέργεια τόσο δυναμώνει η καταστροφική του δύναμη ... Θύελλες και καταιγίδες σαρώνουν την Ευρώπη, πλημμύρες, χαλάζι μεγέθους πορτοκαλιού και άνεμοστρόβιλοι με ασυνήθιστες ταχύτητες σαρώνουν την Ευρώπη .. Ειδικοί επιστήμονες μας προειδοποιούν οτι θα πρέπει να υπολογίζουμε με 30% περισσότερες ζημιές στην Κεντρική Ευρώπη .. Ιδιαίτερα οι μεγάλες πόλεις θα υποφέρουν απο ακραίες θερμοκρασίες ..
Το εύλογο ερώτημα είναι λοιπόν αν η διεθνής πολιτική για το κλίμα μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα .. Μπορούν οι παγκόσμιες διασκέψεις του ΟΗΕ να αλλάξουν την κατάσταση? Οι μάταιες προσπάθειες εδώ και δεκαετίες να θέσουν κανόνες παγκόσμιας διακυβέρνησης έχουν αποτύχει παταγωδώς, συμπαρασύροντας στην αναξιοπιστία τους πολιτικούς και τους επιστήμονες ... Ολες οι διασκέψεις επιχείρησαν να στήσουν παγκόσμιες δεσμευτικές συμβάσεις, με ισότιμες υποχρεώσεις .. και να πετύχουν μια δίκαιη κατανομή των δαπανών, με την αρχή ότι «ή όλοι ή» κανένας ... Η αποτυχία της διάσκεψης της Κοπεγχάγης είναι εύγλωττη ...
Κανείς δεν αμφιβάλλει οτι μια διεύρυνση και επιτάχυνση των προσπαθειών και πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι κατεπείγουσα .. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΗΕ κάθε χρόνο πεθαίνουν ήδη 300,000 άνθρωποι, λόγω της αλλαγής κλιματικής ... Τα βήματα που πρέπει να γίνουν μιλάνε για την ανάγκη ενίσχυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την εξοικονόμηση ενέργειας .. Ομως δεν επαρκούν εφόσον δεν γίνεται καμιά προσπάθεια για αλλαγή του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης σε πλανητική κλίμακα ... Μια παγκόσμια δεσμευτική σύμβαση είναι πολλή περίπλοκη και αμφιλεγόμενη .. Τα θέματα παραγωγής ενέργειας αφορούν τόσο τις βιομηχανικές όσο και τις αναπτυσσόμενες χώρες, χώρες με διαφορετικές γεωγραφικές, οικονομικές και τεχνολογικές συνθήκες .. Τα τόσο διαφορετικά συμφέροντα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με εκκλήσεις στην καλή θάληση και την ευθύνη των κυβερνήσεων ... Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ουσιαστική συμφωνία για ισότιμες υποχρεώσεις όταν οι συνθήκες είναι τόσο διαφορετικές .. Ακόμη και μια ελάχιστη συμφωνία για ανάληψη υποχρεώσεων και δεσμεύσεων δεν είναι εύκολη, όπως έδειξαν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Αμερική και την Κίνα που αρνήθηκαν κάθε δέσμευση στην Κοπεγχάγη ..

ΟΙ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΥΣΤΕΡΗ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ.


Αρχίζοντας με την αριστοτελική θεωρία για το χρόνο θα ήθελα να σας προειδοποιήσω οτι δεν είναι απο τα πιο ξεκάθαρα σημεία της φιλοσοφίας του ούτε απο τα πιό ευκολονόητα. Η τεράστια και αλληλοσυγκρουόμενη σχετική βιβλιογραφία βεβαιώνει τον παραπανω ισχυρισμό μου. Απο τους ερευνητές που ασχολήθηκαν με τη θεωρία του Αριστοτέλη για το χρόνο ελάχιστοι είναι εκείνοι που θεωρούν οτι αυτή στερείται κάθε ενδιαφέροντος σήμερα. Κι αυτοί πάλι που απορρίπτουν την αριστοτελική σκέψη, ως προεπιστημονική, συνήθως κάνουν μια εξαίρεση σχετικά με τις ερευνές του στο πρόβλημα του χρόνου. Ενδιαφέρουσα είναι και η μετάθεση του ερευνητικού ενδιαφέροντος σχετικά με την προβληματική γύρω απο τον χρόνο. Ενω για πολλές δεκαετίες είχε επιχειρηθεί μια ερμηνεία απο τη σκοπιά της Φυσικής τελευταία το φιλοσοφικό ενδιαφέρον στρέφεται σε ότι σχετίζεται με την ιστορικότητα.